Dag 22: Vooruitgang in gewicht
Zuko komt ondertussen echt aan. Niet alleen zie ik het aan zijn eetlust, maar ik vóel het ook. Het tillen van de trap op voelt elke dag net een tikkeltje zwaarder en voor het eerst is dat goed nieuws. Zijn lichaam krijgt weer iets om op te bouwen, een beetje reserve, een beetje kracht.
Vannacht heeft hij heerlijk geslapen en vanmorgen was hij opvallend vrolijk. Zijn oogje stond helder, zijn pas licht, en in de tuin leek hij bijna te willen springen van enthousiasme voordat we richting kantoor gingen. Zijn energie is nog fragiel, maar je merkt dat er meer leven in hem zit.
Ook op kantoor gaat het best oké. Hij vindt zijn plekjes steeds makkelijker en kruipt in zijn bench wanneer ik even niet in de buurt ben. Natuurlijk vindt hij het lastig als ik wegloop; ondanks dat er collega’s vlakbij zijn, piept hij wanneer ik uit beeld ben. Hij hecht zich duidelijk aan mij, iets wat te verwachten was, gezien zijn verleden en alle zorg van de afgelopen weken.
Toch laat hij ook zien dat hij anderen toelaat. Als een collega met hem naar buiten gaat voor een rondje, dan vindt hij dat prima. Hij loopt netjes mee en geniet zichtbaar van elke knuffel die hij onderweg krijgt. Het doet hem goed, en het is fijn om te zien dat hij vertrouwen durft te delen.
Geef Zuko een kans op leven!
Om Zuko te helpen herstellen en hem de zorg te blijven bieden die hij nodig heeft, hebben we jullie steun hard nodig. Elke donatie, groot of klein, helpt ons om zijn medische kosten, speciaal voer en langdurige intensieve verzorging te kunnen blijven betalen.
Doneer vandaag nog en help Zuko er weer bovenop! Samen vormen we #TeamZuko
