Dag 21: Een reflectie op het verleden en een vooruitblik
Vandaag keek ik terug op alles wat we tot nu toe voor Zuko hebben gedaan, we zijn inmiddels drie weken onderweg. Het is een hele rits aan handelingen, behandelingen en continue zorg. Dit delen we graag met jullie, zodat jullie ook zien waar alle fantastische donaties naartoe gaan.
In het begin kreeg hij speciale zorg, inclusief een nachtopname. Hij had meerdere dagen achter elkaar infusen nodig om stabiel te worden. De eerste vijf dagen stonden volledig in het teken van stabilisatie: infusen, ORS, kleine gecontroleerde porties voeding, twee keer per dag temperaturen en om de twee uur even uitlaten om te plassen. Supplementen werden langzaam toegevoegd om zijn lichaam te ondersteunen. Hij werd nauw gemonitord op signalen van het intreden van het refeeding-syndroom, een bekend fenomeen dat fataal kan worden voor patiënten, zowel bij dieren als bij mensen, wanneer zij ernstig ondervoed zijn. In het asiel hanteren we specifieke protocollen hiervoor, omdat we ook regelmatig zeer ondervoede katten binnenkrijgen.
Daarnaast is hij ontwormd, ontvlooid en gevaccineerd. Twee keer per week gaan we met hem op consult om zijn voortgang goed te blijven volgen en om te bepalen wat de volgende stappen zijn. Elke dag wordt hij gewogen en om de dag gewassen, zodat zijn huid rustig blijft en zijn vacht kan herstellen.
We zijn gestart met pijnstilling om zijn lichamelijke ongemakken te verlichten, en met jeukonderdrukkers omdat hij veel aan zijn poten en gewrichten likt. Er zijn meerdere urineonderzoeken gedaan om alles rondom blaas en nieren te controleren. Omdat allergieën of intoleranties niet uitgesloten konden worden, is hij overgezet op hypoallergeen voedsel.
Daarnaast hebben we een compleet bloedonderzoek laten uitvoeren, waarbij al zijn organen en bloedwaarden zijn nagekeken. Zo krijgen we een zo volledig mogelijk beeld van zijn gezondheid op dit moment.
Maar de zorg gaat verder dan alleen het medische.
We hebben Zuko ook getest in verschillende situaties: thuis, op kantoor en in andere omgevingen. We hebben gekeken hoe hij reageert op andere dieren, op onbekende mensen en zelfs op kinderen. Elke reactie vertelt ons iets over zijn verleden, zijn grenzen en zijn mogelijkheden.
En we trainen elke dag met hem. Zijn verlatingsangst in huis is enorm: 22–25 minuten alleen zijn is het maximaal haalbare. Daarna kan ik verwachten dat hij joelend op de tafel springt en alles onderplast. In de kennel gaat het veel beter, dat is hij gewend. Daar blijft hij rustig en poept of plast hij niet.
We observeren wat hij laat zien: waar hij gespannen raakt, waar hij ontspant, hoe hij contact zoekt, hoe hij spanning afbouwt, wat hem nieuwsgierig maakt. Al deze inzichten helpen ons om hem beter te begrijpen én om zijn training af te stemmen op wat hij aankan.
Het is veel. Heel veel. En er komt nog meer onderzoek, stap voor stap. Maar elke handeling, elk onderzoek, elke training en elke observatie wordt met zorg, liefde en professionaliteit gedaan. Dit alles kunnen we doen dankzij de steun van zoveel mensen. Onze dank is groot!
Geef Zuko een kans op leven!
Om Zuko te helpen herstellen en hem de zorg te blijven bieden die hij nodig heeft, hebben we jullie steun hard nodig. Elke donatie, groot of klein, helpt ons om zijn medische kosten, speciaal voer en langdurige intensieve verzorging te kunnen blijven betalen.
Doneer vandaag nog en help Zuko er weer bovenop! Samen vormen we #TeamZuko
