Dag 17: Een slechte dag
Vandaag was het geen goede dag. Waar Zuko normaal toch redelijk stabiel mee dribbelt door de gangen van het asiel en ook buiten steeds meer zin laat zien, stond hij er nu heel anders bij. Hij keek me beteuterd aan, zijn oogje dof en hij sjokte langzaam mee. Ineens leek hij weer terug bij dag 1: traag, moeizaam, zijn lichaam nauwelijks in beweging te krijgen. Zijn pas was waggelend en het leek alsof hij pijn had.
Hij deed wel wat er van hem gevraagd werd, maar het voelde niet als willen, meer als moeten. Hij stond er apathisch bij, alsof zijn lijf en hoofd even niet meer meewerkten. Het is lastig om die terugval te zien.
We hebben hem direct pijnstilling gegeven, in de hoop dat het hem wat verlichting biedt. Daarnaast hebben we bloed afgenomen om zijn organen goed te controleren en een volledig bloedbeeld te krijgen. Zodat we kunnen begrijpen wat er onder de oppervlakte speelt en waarom hij zich vandaag zo slecht voelde.
Vandaag was zo’n dag waarop je weer beseft hoe kwetsbaar Zuko is, en hoe hard zijn lichaam nog steeds aan het werk is om beter te worden.
Geef Zuko een kans op leven!
Om Zuko te helpen herstellen en hem de zorg te blijven bieden die hij nodig heeft, hebben we jullie steun hard nodig. Elke donatie, groot of klein, helpt ons om zijn medische kosten, speciaal voer en langdurige intensieve verzorging te kunnen blijven betalen.
Doneer vandaag nog en help Zuko er weer bovenop! Samen vormen we #TeamZuko
