Dag 5: Zuko’s kleine wereldje

We hebben weer een goede nacht achter de rug. Zuko heeft lang en diep geslapen, alsof zijn lichaam langzaam begint toe te geven aan de rust die hij zo hard nodig heeft. Alleen zijn blijft wel moeilijk voor hem. Misschien omdat hij het nooit echt geleerd heeft, misschien door alles wat hij heeft meegemaakt. Gelukkig kan ik met de camera toch een oogje in het zeil houden wanneer ik heel even weg moet.

Vandaag gaat Zuko ook mee naar kantoor. Een omgeving met veel nieuwe geluiden, nieuwe gezichten.. maar hij doet het heel goed. Alsof hij instinctief aanvoelt dat hij hier veilig is. Hij zoekt mensen op, blijft dichtbij en binnen de kortste keren heeft hij een vaste plek gevonden: op schoot.
Tijdens een belangrijke meeting welteverstaan. Ach ja, wat kun je ervan zeggen? Dit is gewoon even het beste voor hem. Dichtbij, warm, gedragen. En eerlijk is eerlijk: niemand heeft bezwaar. Zijn aanwezigheid verzacht de sfeer, maakt iedereen net iets geduldiger, zachter.

Zuko’s wereldje is klein op dit moment, maar elke dag durft hij een stapje verder. Vandaag was dat op kantoor, veilig bij mij, omringd door lieve mensen. En zo schuiven we weer een dagje verder richting vertrouwen, herstel en misschien, heel misschien, een beetje onbezorgdheid.


Kristel Meuldijk / 13 november 2025
SHARE