Dag 27: Zuko en zijn verlatingsangst

Zuko’s verlatingsangst is behoorlijk. Omdat het simpelweg niet mogelijk is om hem alleen in huis te laten, ben ik volop bezig met trainen. We werken aan positieve ervaringen in huis — kleine stapjes, opgebouwd met zorg en precisie. Het is niet gemakkelijk. Het vraagt planning, organisatie, perfecte timing en consequente uitvoering. Foutjes worden eigenlijk niet gepermitteerd, omdat één momentje paniek hem direct terug kan werpen.

Ik laat hem in de kamer achter met een botje of een ander veilig kauwartikel, en ga dan even naar boven. Soms 5 minuten, soms 12, 8 of 15. Even snel douchen, de was opvouwen, iets pakken, allemaal momenten waarin hij leert dat ik altijd terugkom. Zijn maximum is nu ongeveer 22 minuten. Ik zorg er steeds voor dat ik weer beneden ben vóórdat hij begint te piepen of tekenen van paniek laat zien. Zo proberen we de tijd heel rustig op te bouwen.

Gelukkig doet Zuko het in de kennel op het asiel wél goed. Dit geeft mij de ruimte om te sporten of boodschappen te doen wanneer het nodig is. In de kennel krijgt hij een warme kruik in zijn mand en de zorg van het team, dat hem inmiddels door en door kent. En Zuko? Die vindt het allemaal prima. Hij ligt daar rustig, veilig en ontspannen.

En als ik hem weer kom ophalen, is hij natuurlijk dolblij. Met zijn kleine kwispel en zachte oogjes gaat hij altijd weer vrolijk met me mee naar huis.