Dag 13: De wereld wordt groter

Vandaag mocht Zuko mee, maar niet naar de tuin. Ik pakte zijn riem en zijn jasje, en zoals altijd liep hij alvast naar de achterdeur. Alleen… dit keer gingen we daar niet doorheen. We liepen naar de voordeur. Zuko keek even omhoog, alsof hij dacht: Hé, dit is nieuw, maar hij liep zonder aarzelen met me mee naar buiten.

Zodra we buiten stonden, merkte ik het meteen: dit was een nieuwe wereld voor hem. We liepen voorbij de auto en Zuko begon intens te snuffelen. Ik hoorde zijn neusje werken, diep en aandachtig, alsof elke geur een verhaal was dat hij nog niet kende. Hij dribbelde vrolijk mee, licht in zijn pas, en pikte allerlei geurtjes op met een nieuwsgierigheid.

Het was anders dan de tuin, groter, spannender, maar ook rijker. En hij deed alles zonder weerstand, zonder twijfel.

We liepen de straat uit en weer terug. In de verte zagen we hondjes. Hij keek, bleef even staan, en wandelde daarna rustig met me verder. We weten nog niet hoe Zuko met andere honden is, en dat is nu ook nog echt te vroeg om te testen. Maar dit… dit was genoeg. Een klein rondje, een nieuwe omgeving, een wereld vol geurtjes die hem zichtbaar prikkelden en verrijkten.

Het was voor hem een kennismaking met iets groters, iets nieuws en hij deed het fantastisch.