Dag 10: Actief mee naar buiten

Vandaag heeft Zuko er echt zin in. Na een lange nacht, waarin hij nog steeds trouw naast mijn bed ligt te slapen, helemaal opgerold in zijn mandje, wordt hij wakker met een zachte snurk en een rustig rekje. Wanneer ik hem naar beneden til, zie ik het meteen: zijn routine begint te komen. Met een kleine kwispel en een ondeugend koppie kijkt hij me verwachtingsvol aan. Ja, we gaan even naar buiten.

Nog voor ik mijn schoenen aan heb, staat Zuko al klaar bij de deur. Zodra deze opengaat, loopt hij met een klein drafje naar buiten. Hij kijkt nieuwsgierig om zich heen, snuffelt aan de lucht, doet zijn plasje en dribbelt vervolgens verder de tuin in.

Je ziet het in alles: hij begint de lol ervan in te zien. De rondjes in de tuin zijn misschien nog klein, maar ze voelen groot. Soms loopt hij zelfs vooruit, voorop, alsof hij even vergeet hoe kwetsbaar hij zich voelde. In die momenten straalt hij een voorzichtig zelfvertrouwen uit en het is prachtig om te zien.